Een project waar ik mee bezig ben geweest is een innovatie positie studie voor het lectoraat van de hogeschool Utrecht. Hierin wordt binnen de bouwketen de innovatievraag met het innovatie aanbod vergeleken. .
die de overheid per 1 januari 2009 invoert. Het behalen van deze norm houdt bijvoorbeeld in dat verwarmingsbuizen in de muren moeten worden geïnstalleerd. Dit vergt nauwe samenwerking tussen de verschillende parijen die betrokken zijn bij de bouw. In de huidige situatie is de samenwerking niet optimaal. Onlangs is geconstateerd dat de faalkosten rond de 25% liggen. Op het gebied van procesinnovatie valt er in de bouw dus nog heel wat te behalen.
Maar is de procesbeheersing in de afgelopen tijd in de bouw dan niet verbeterd? Heeft de bouw niet geleerd van falen? Het lijkt erop dat de bouwwereld vast zit in een paradigma. Een paradigma van een sterke technologische fixatie, een mentaliteit van 'niet denken maar doen' en problemen over de schutting gooien. Dit paradigma staat innovatie in de weg. Innovaties die afgelopen jaren wel het licht hebben gezien zijn vooral gedreven door technologie. De vraag is echter of deze technologische innovaties wel de behoefte van de markt bevredigen. Om deze vraag te kunnen beantwoorden moest de innovatievraag bepaald worden.
Toelichting
De bouwsector maakt turbulente tijden door. De sector heeft te kampen met steeds strengere eisen. Een voorbeeld hiervan is de EPC (energie prestatie coëfficiënt) van 0,55die de overheid per 1 januari 2009 invoert. Het behalen van deze norm houdt bijvoorbeeld in dat verwarmingsbuizen in de muren moeten worden geïnstalleerd. Dit vergt nauwe samenwerking tussen de verschillende parijen die betrokken zijn bij de bouw. In de huidige situatie is de samenwerking niet optimaal. Onlangs is geconstateerd dat de faalkosten rond de 25% liggen. Op het gebied van procesinnovatie valt er in de bouw dus nog heel wat te behalen.
Maar is de procesbeheersing in de afgelopen tijd in de bouw dan niet verbeterd? Heeft de bouw niet geleerd van falen? Het lijkt erop dat de bouwwereld vast zit in een paradigma. Een paradigma van een sterke technologische fixatie, een mentaliteit van 'niet denken maar doen' en problemen over de schutting gooien. Dit paradigma staat innovatie in de weg. Innovaties die afgelopen jaren wel het licht hebben gezien zijn vooral gedreven door technologie. De vraag is echter of deze technologische innovaties wel de behoefte van de markt bevredigen. Om deze vraag te kunnen beantwoorden moest de innovatievraag bepaald worden.